نوشتهی: ناصر برین
کمونیسم صرفاً پروژهی تصرف قدرت یا تغییر مالکیت نیست، بلکه فرایند الغای جداییهاست: جدایی میان کار فکری و یدی، میان مدیریت و تولید، میان آگاهی و زندگی اجتماعی. تنها در چنین فرایندی است که پرولتاریا میتواند نه بهعنوان ابژهی رهایی، بلکه بهمثابه سوژهی آگاهِ خودرهایی تاریخی پدیدار شود
نوشتهی: صمد وکیلی
پاسخ مارکس به دموکراسی بورژوایی، نفی دموکراسی نیست؛ فراتررفتن از حدود بورژواییاش است. آزادی صوری را نباید حذف کرد، باید آنرا واقعی کرد. حق رأی را نباید بیاهمیت شمرد، باید آنرا با کنترل از پایین و با دخالت واقعی مردم پیوند زد. آزادی بیانِ نابرابر را نباید با سانسور پاسخ داد، باید آنرا از سلطهی سرمایه و دولت رها کرد. برابری حقوقیِ ناقص را نباید نفی کرد، باید آنرا به برابری اجتماعی و اقتصادی رساند.
کالبدشکافی یک جنگ تجاوزکارانه
نوشتهی: دیوید ادواردز
ترجمهی: احمد سیف
پس از تهاجم و اشغال آمریکا در عراق، کشور طوری بازسازی شد که تمام درآمد نفت عراق به دلار آمریکا و از طریق بانک فدرال رزرو نیویورک پرداخت شود. از آنجا که این درآمد تقریباً تمام بودجه دولت عراق است، به این معنی است که آمریکا میتواند خزانه عراق را در هر زمان عملاً تصرف کرده و کشور را به سرعت ورشکسته کند.» این همان نوع «آزادی» است که در صورت تغییر رژیم توسط آمریکا و اسرائیل، ایرانیان در انتظار آن خواهند بود، که در واقع به معنای فتح و استعمار خواهد بود.
ارزیابی انتخابی تاکتیکی
نوشتهی: رِناتو پاستورینو
ترجمهی: مهرزاد شجاعی
بحران نظم جهانی، مسابقهی تسلیحاتی گسترده، وضعیت غزه، کییف، تهران و تلآویو زیر بمبها و موشکها، وظیفهی گسترش انترناسیونالیسم در میان کارگران را بیش از پیش ضروری و فوری میکند؛ چنین مسئلهای حیاتیْ نیازمند تفکر، تعهد به فعالیت داوطلبانه برای همبستگی طبقاتی، و تلاش جزئی و مداوم برای روشنگری در لایههای وسیع طبقهی ماست.
نوشتهی: کامران معتمدی
از منظر ماتریالیستی، سرمایهی بیشازحد انباشتهشده در مرکز امپریالیستی به رهبری ایالات متحده برای حل بحران انباشت خود، به مداخلات نظامی، کنترل سرزمینهای استراتژیک و جذب منابع نیاز دارد. سرمایهداری برای ادامه بازتولید خود به «راهکارهای فضایی» متوسل میشود: کنترل بر منابع انرژی، مسیرهای تجاری کلیدی و جلوگیری از شکلگیری رقبای جدی.
بهمناسبت زادروز مارکس
نوشتهی: صمد وکیلی
کارل مارکس یکی از تأثیرگذارترین متفکران قرن نوزدهم است که نام و اندیشههایش همچنان در مباحث تاریخی، سیاسی و اجتماعی مطرح است. نگاهها به مارکس یکسان نیست؛ برخی او را منتقدی مهم دربرابر نابرابریهای اجتماعی میدانند و برخی دیگر اندیشههای او را با پیامدهای تلخ حکومتهایی پیوند میدهند که بهنام مارکسیسم شکل گرفتند. از این رو، بررسی زندگی و افکار او میتواند به شناخت بهتر نقش مارکس در تاریخ معاصر کمک کند.
بهمناسبت روز جهانی کارگر
نوشتهی: رزا لوکزامبورگ
ترجمهی: کمال خسروی
نظامیگری و طبقات حاکم ایمان بهخویش را از دست دادهاند. از همین روست ترس آنها از اقدامات تهییجی ما. نظامیگری و دولت کنونیِ متکی بر آنْ سراسر پوسیده و فرتوتند.
مشخصههای فاشیسم
نوشتهی: صمد وکیلی
فاشیسم را باید واکنشی به پروژه روشنگری دانست؛ پروژهای که با انقلاب فرانسه به اوج رسید و بر ارزشهایی چون آزادی، برابری و عقلانیت تأکید داشت. باید اما میان فاشیسم، اقتدارگرایی، دیکتاتوری محافظهکارانه و دیگر شکلهای راست افراطی تفاوت قائل شد. فاشیسم را نمیتوان به محدود کردن آزادیهای سیاسی یا خصومت با دموکراسی تقلیل داد. این پدیده طرحی فراگیر برای بازآرایی جامعه است؛ طرحی که در آن رهبری کاریزماتیک، حزب، تبلیغات، بسیج تودهای و مهار نهادهای مستقل درون یک منطق واحد به هم پیوند میخورند.
نوشتهی: رالف هوف روگر
ترجمهی: کاووس بهزادی
آیا «جنبش کارگری دیگر» که عمدتاً بهصورت محلی، خودانگیخته و غیرسازمانیافته فعالیت میکند و فاقد نمادها، نظریهها یا تاکتیکهای مشترک است، اصولاً میتواند بهعنوان یک جنبش منسجم تلقی شود؟ تعریفی که در ابتدای این کتاب ارائه شده، پاسخی مثبت به این پرسش میدهد: هرجا که کارگران دست به فعالیت بزنند، جنبش کارگری وجود دارد. با اینحال، این پرسش مطرح است که آیا میتوان برخی اشکال اعتراض را از این کلیت جدا کرد و آنها را بهعنوان جنبشی مستقل در نظر گرفت
در رویارویی با جنگ امپریالیسم علیه ایران
نوشتهی: یاشار دارالشفاء
موضع دقیق و منسجم چپ انقلابی باید چنین باشد: نه به تجاوز امپریالیستی، نه به اتحاد ملی زیر پرچم رژیم؛ نه به تخریب زیرساختها و زندگی مردم، نه به تعلیق مبارزه علیه دولت سرکوبگر؛
دفاع از مردم، نه دفاع از دولت؛ حفظ استقلال سازمانی و سیاسیِ طبقه، حتی و بهویژه در جنگ.