All posts filed under: نوشته‌های دریافتی

نوشته‌های دریافتی

بحران بازتولید اجتماعی و بحران سازمان‌دهی

بحران بازتولید اجتماعی و بحران سازمان‌دهی


نوشته‌ی: ندا ناجی

مسئله برای چپ انقلابی فقط این نیست که چگونه سازمان‌ بیابیم و سازمان‌دهی کنیم، بلکه این است که چگونه شرایط مادی امکان سازمان‌یابی و تداوم مبارزه را نیز بازتولید کنیم. بحران بازتولید اجتماعی در همین معنا فقط یکی از پیامدهای بحران سرمایه‌داری نیست، نقطه‌ای است که در آن ضعف‌های نظم موجود آشکار می‌شود و امکان شکل‌گیری پیوندهای تازه میان مبارزات مختلف به‌وجود می‌آید. وظیفه‌ی ما این است که این گسست‌ها را به زیرساخت‌های تازه‌ای برای همبستگی، سازمان‌دهی و مبارزه‌ی رهایی‌بخش تبدیل کند.

اخلاق، جهان‌شمولی و نظم سیاسی بین‌المللی

اخلاق، جهان‌شمولی و نظم سیاسی بین‌المللی


نوشته‌ی: مجید فنایی

آیا می‌توان از مبانی اخلاقی و حقوقیِ نظم بین‌المللی دفاع کرد، اما درعین‌حال نشان داد که تحقق آن‌ها مستلزم دگرگونی مناسبات اجتماعی و اقتصادی است؟ و اگر چنین است، رویکرد سوسیالیستی چگونه می‌تواند رابطه میان آزادی، برابری، حقوق بشر و تغییر ساختاری را توضیح دهد؟ این پرسش امکان می‌دهد نقد نظم جهانی نه به رد ساده‌ی حقوق بشر بینجامد و نه به پذیرش بی‌مسئله‌ی ادعاهای جهان‌شمول نهادهای بین‌المللی؛ بلکه رابطه میان آرمان‌های اخلاقی، صورت حقوقی آن‌ها و شرایط تاریخی تحقق‌شان را به موضوع اصلیِ بررسی تبدیل کند.

خیابان بدون سازمان و سازمان بدون خیابان

خیابان بدون سازمان، سازمان بدون خیابان


نوشته‌ی: عباد عموزاد

مسئله اصلی مبارزات اجتماعی در ایران معاصر را نمی‌توان در انتخاب میان خیابان و سازمان خلاصه کرد. خیابان و سازمان دو سطح متفاوت از توانایی اجتماعی‌اند. خیابان امکان ظهور و عمومی شدن نارضایتی را فراهم می‌کند. سازمان امکان استمرار، حافظه، نمایندگی و انتقال تجربه را ایجاد می‌کند. مبارزه صنفی می‌تواند نقطه آغاز این فرایند باشد، اما به خودی خود مبارزه طبقاتی نیست. مبارزه طبقاتی زمانی شکل گسترده‌تری پیدا می‌کند که افراد و گروه‌های دارای موقعیت‌های متفاوت در ساختار اجتماعی بتوانند تجربه‌های خود را به یک‌دیگر مرتبط کنند و از طریق سازمان‌های مستقل، منافع مشترک خود را صورت‌بندی کنند.

برخی «همه‌»های یوسف اباذری

برخی «همه‌»های یوسف اباذری


نوشته‌ی: مهدی صابری

یوسف اباذری، هم در مقام مدرس دانشگاه و هم به هیئت روشنفکر حوزه‌ی عمومی، نزدیک به دو دهه حامی جناح غرب‌گرا«تر» جمهوری اسلامی بود. همان جناحی که بوروکرات‌هایش در سازمان برنامه و بودجه و وزارت اقتصاد سیاست‌های اقتصادی فعلی را تدوین می‌کردند و تکنوکرات‌هایش، در عین تصویب و اجرای آن سیاست‌ها، نفع‌برشان نیز بودند. … او در همان دوره‌ای می‌کوشید توجه را از سمت مناسبات تولید دور کند که رژیم حاکم سخت در تلاش برای استثمار هرچه بیش‌تر کارگران و مقررات‌زدایی از مناسبات کار و سرمایه بود. مسئله صرفاً این نیست که اباذری در مقطعی از جناحی حمایت می‌کرد که سیاست‌های اقتصادی‌اش به زیان طبقه‌ی کارگر تمام می‌شد؛ مسئله این است که در همان دوره به لحاظ نظری نیز، با کنار زدن مقوله‌ی طبقه و انتقال مرکز ثقل تحلیل به سبک زندگی، در جهتی حرکت می‌کرد که مناسبات تولید و تضادهای طبقاتی را از کانون تحلیل اجتماعی بیرون می‌راند.

تاریخچه‌ی تفنگ‌

تاریخچه‌ی تفنگ‌


نوشته‌ی: فردریش انگلس
ترجمه‌ی: امیر حسن پور

این مقاله نخستین بار در اواخر سال ۱۸۶۰ و اوایل ۱۸۶۱ نوشته شده و در اوخر ۱۸۶۰ در نشریه The Volunteer Journal, for Lancashire and Cheshire منتشر شد. تاریخچه‌ی تفنگ یکی از کامل‌ترین نسخه‌های نوشته شده از روزنامه‌نگاری انگلس است که ردپای متد ماتریالیسم تاریخی در آن دیده می‌شود. با توجه به تخصصی بودن زبان نظامی در این مقاله، گاه خسته‌کننده به‌نظر می‌رسد. انگلس سعی کرده است که تاریخ تکامل و ضرورت استفاده از تفنگ (رایفل) را در اروپا و آمریکای شمالی به‌خوبی بسط دهد.

سیاست و رقابت در تبعید

سیاست و رقابت در تبعید


نوشته‌ی: نصرالله نجات‌بخش

شاید بتوان گفت تاریخ سیاسی معاصر ایران، بیش از آن‌که از کمبود آرمان و فداکاری رنج برده باشد، از کمبود نهادهای پایدار و فرهنگ هم‌کاری دموکراتیک آسیب دیده است. از مشروطه تا امروز، نسل‌های پی‌درپی برای آزادی، عدالت، استقلال، حکومت قانون و مشارکت شهروندان مبارزه کرده‌اند و صدها حزب، سازمان، جبهه، انجمن و ائتلاف پدید آورده‌اند؛ اما بسیاری از این تشکل‌ها پیش از آن‌که به نهادهایی ریشه‌دار و مورد اعتماد تبدیل شوند، درگیر انشعاب، رقابت‌های فرساینده، شخصیت‌ محوری یا فروپاشی شده‌اند

طبقه، قربانی «چپ ارتدوکس» موهوم

طبقه، قربانیِ «چپ ارتدوکس» موهوم

نقدی بر «لحظه‌ی پوپولیستی» محمد حبیبی

نوشته‌ی: جعفر ابراهیمی

منظور از «چپ دموکراتیک کثرت‌گرا» چیست و این جریان دقیقاً چه نسبتی با امرطبقاتی دارد؟ آیا چپی که ایشان تصویر می‌کند، کماکان باوری به «مبارزه طبقاتی» و تغییر ساختار مناسبات تولید دارد، یا صرفاً یک «چپ جدید» است که می‌خواهد مجموعه‌ای از مطالبات دموکراتیک را بدون تحلیل مادی و بدون درگیرشدن با ریشه‌های استثمار سرمایه‌دارانه بر دوش بکشد؟ اگر وظیفه چپ به میانجی‌گری مطالبات گوناگون بدون لنگرگاه طبقاتی تقلیل یابد، مرز این چپ با لیبرالیسم رادیکال یا اصلاح‌طلبی مدرن چیست؟

تأملاتی بر جنگ

تأملاتی بر جنگ


نوشته‌ی: سیمون وی
ترجمه‌ی: علی کیا

اما ناتوانی‌ای که امروز احساس می‌شود ــ ناتوانی‌ای که هرگز نباید آن را دائمی بدانیم ــ ما را از وفادار ماندن به خویشتن معاف نمی‌کند و هم‌چنین تسلیم‌شدن در برابر دشمن را، هر نقابی که بر چهره داشته باشد، توجیه نمی‌کند. خواه این نقاب «فاشیسم» باشد، خواه «دموکراسی» یا «دیکتاتوری پرولتاریا»، دشمن بزرگ ما هم‌چنان «دستگاه» است ــ بوروکراسی، پلیس و ارتش. نه آن دستگاهی که در آن سوی مرز یا خطوط نبرد در برابر ما قرار دارد، که بیش از آن‌که دشمن ما باشد دشمن برادران ماست، بلکه آن دستگاهی که خود را محافظ ما می‌نامد و ما را به بردگان خود تبدیل می‌کند. در هر شرایطی، بدترین خیانت همواره این خواهد بود که خود را تابع این «دستگاه» کنیم و در خدمت آن، تمام ارزش‌های انسانی را در خود و در دیگران زیر پا بگذاریم.

غارت به جای سرمایه

غارت به جای سرمایه

نقدی بر اقتصاد سیاسی مهرداد وهابی

نوشته‌ی: محمد دارکش

محدودیت دستگاه وهابی، در نهایت، نه در توجه بیش از حد به سیاست، بلکه در نحوه‌ی جای‌گذاری سیاست در توضیح اقتصاد است. قدرت سیاسی، قهر، انفال و نهادهای فراقانونی باید در تحلیل اقتصاد سیاسی ایران حضور داشته باشند. مسئله از جایی آغاز می‌شود که صورت سیاسی تصاحب به منطقی مستقل به نام «غارت» تبدیل شود یا صورت شیعی دولت به صفت نوع سرمایه‌داری انتقال یابد. در هر دو مورد، صورت تاریخی واقعی است؛ خطا زمانی رخ می‌دهد که صورت جای رابطه‌ای را بگیرد که باید توضیح داده شود.

جنگ و روابط بین‌الملل

جنگ و روابط بین‌الملل

یک تحلیلِ مارکسیستی

نوشته‌ی: : بِنو تِشکه
ترجمه‌ی: طه رادمنش

این نوشته پیشنهاد می‌کند که رهایی از شیء‌واره‌سازی‌های نهفته در مدل‌سازی‌های کلان روابط بین‌الملل، چه مارکسیستی و چه غیرمارکسیستی، نیازمند ردِ مفهوم قانون‌شناختی از نظریه است؛ مفهومی که منطق‌ها و قوانین عام — یعنی انتزاع‌های کلی — را مفروض می‌گیرد که روند تاریخ را به‌شکلی فراتر از افراد هدایت می‌کنند؛ خواه این انتزاع‌ها بر الزامات ساختاریِ سرمایه‌داری (یا هر چیز دیگری) استوار باشند. در مقابل، یادآوریِ «امر پیشینیِ» معرفت‌شناختیِ مارکس دربارۀ پراکسیس انسانی که در نوشته‌های فلسفیِ اولیۀ او توسعه و نضج یافته بود — از جمله «تزهایی دربارۀ فوئرباخ»، «گامی در نقد فلسفۀ حق هگل»، «دست‌نوشته‌های اقتصادی و فلسفی ۱۸۴۴»، و نقد او بر روش بورژواییِ «انتزاع کلی» در کتاب «گروندریسه» — چرخشی به سمت یک چشم‌انداز تاریخ‌گرایانه را پیشنهاد می‌کند.