و پاسخ مایکل رابرتز
نوشتهی: جیسون هیکل و یانیس واروفاکیس
ترجمهی: احمد سیف
نویسندگان، مقالهی خود را با این ادعا به پایان میبرند که میتوان جهانی داشت که از فروپاشی زیستمحیطی جلوگیری کند و به فقر جهانی پایان دهد: «این یک چشمانداز ملموس است.» مشکل اینجاست که سه نسخه سیاستی پیشنهادی هیکل و واروفاکیس بسیار کمتر از آن است که بتواند به چنین هدفی دست یابد، زیرا به پایانِ آنچه خودشان «دیکتاتوری» سرمایهداری مینامند منتهی نمیشود.
نوشتهی: جیمز مولدون
ترجمهی: سروناز احمدی
اهمیت مقالهی جمهوریخواهی سوسیالیستی، نه صرفاً در ارائهی یک طرح نهادی کامل، بلکه در ترسیم افق و چارچوبی مفهومی است که میتواند نسبت جمهوریخواهی و سوسیالیسم را از نو تعریف کند. مولدون با بازخوانی انتقادات جمهوریخواهان رادیکال از پتیت و با رجوع مستقیم به کارل کائوتسکی و رزا لوکزامبورگ، میکوشد نشان دهد که آزادی سیاسی، اگر با خودمختاری جمعی و دموکراتیزهسازی اقتصاد پیوند نخورد، به سطحی صوری و محدود تقلیل مییابد.
نوشتهی: توماس کونیش
ترجمهی: کمال خسروی
پیآمدهای لگامگسیختگی بهنحوی بسیار آشکار نشانگر نکات زیرند: بحران آب در خلیج [فارس] و در ایران، فروپاشی اوضاع اقتصاد و موجهای تورمیِ ارزشکاهی در جهان، اختلال عظیم در زنجیرههای توزیع و تولید، بهویژه در صنایع کامپیوتری، بحران جهانی قحطی و گرسنگی، بهویژه در نقاط پیرامونی نظام جهانی. جنگ کنونی [علیه] ایران نه فقط کاتالیزاتوری برای بحران اقتصادی است، بلکه محملی است برای بحران زیستمحیطی در جهان.
نوشتهی: یاشار دارالشفاء
متنی که پیشِ رو دارید، تلاشی است برای نامگذاری و تفکیک این «جهانهای همزمان اما ناهمفهم». تلاشی برای دیدن آنچه در زیر عنوان کلی و فریبندهی «مردم» پنهان میشود. این متن با حرکت از توصیف موقعیتهای عینی ــ از خیابان و جنگ تا تجربههای زیستهی طبقات مختلف ــ میکوشد نشان دهد که چگونه دستکم چهار صورتبندی متفاوت از «مردم» در ایران امروز قابل تشخیص است؛ چهار منطقی که نهتنها در نسبت با رژیم سیاسی، بلکه در فهم جنگ، مداخله خارجی، و امکان یا امتناع تغییر، از یکدیگر فاصله میگیرند.
مسئلهی بحرانها (نکات مقدماتی)
نوشتهی: کارل مارکس
ترجمهی: کمال خسروی
بحرانهای بازار جهانی، تناقضها و تضادهای تولید بورژوایی را بهرسوایی میکشانند. اینک مشاطهگران بورژوازی بهجای پژوهش در اینباره که عناصر متعارضی که فاجعه را آشکارا فاش میکنند، از چه ترکیب یافتهاند، به این بسنده میکنند که به انکار خودِ فاجعه بپردازند… به این ترتیب، مشاطهگری عبارتست از تقلب در سادهترین روابط اقتصادی و بهویژه، پافشاری بر وحدتْ بهجای پایبندی به تضاد.
نوشتهی: کریگ موخیبر
ترجمهی: احمد سیف
محور آمریکا ـ اسرائیل با انگیزهی همان نوع ایدئولوژی امپریالیستی، راست افراطی، برتریطلبی، استعماری و نظامیگرایانه که جهان را با جنگ جهانی دوم نفرین کرد، مصمم است شکل بیرحمانه سلطه خود را در غرب آسیا و فراتر از آن تحمیل کند و ساعت تاریخ را به فصل تاریکتری از گذشته جمعی ما بازگرداند. هسته مرکزی این پروژهی شریرانه، از بین بردن سیستماتیک هرگونه محافظت و محدودیت پس از جنگ بوده است؛ به منظور تضمین مصونیت مطلق رژیم اسرائیل و امپراتوری آمریکا.
«نقد»، همزادِ جنبشهای اجتماعی و خیزشهای انقلابی علیه نظام زندان و شکنجه و کشتار است. اسفند 96 و در سایهی خروش دیماه 96 پای در راه نهادیم و گزارشهای هر سالهمان نشان میدهد که تا امروز گواه، راوی و واکاوندهی نقاد خیزشهای پس از دیماه بودهایم. هرچند قلمرو کار «نقد»، کار و مبارزهی نظری است و از همان نخستین واژهها تأکید داشتیم که پراکسیس اجتماعی و تاریخی انسان یگانه نقطه عزیمت عینی شناخت همهی وجوه هستی اجتماعی و تاریخی است و انتقادی و انقلابی بودن در مقام سرشت درونماندگار این پراکسیس، ضامن و متضمن تاریخیت و آفرینندگی آن است، اما دستور کار خود را چنین تعریف میکنیم که «بهترین، انقلابیترین و نبوغآمیزترین نظریه بدون پیوند با نبض، متن و کنشگران یک جنبش اجتماعی و سیاسی واقعی، بیواسطه، هیچ هودهای ندارد.»
نوشتهی: پائولا مولیناری
ترجمهی: فرزانه راجی
بخش نخست مقاله، همانا مفهوم «بازتولید اجتماعی»، الهامگرفته از فمینیسم را معرفی میکند و نقش احتمالی آن را در تحلیل مقاومتهای محیط کار بررسی میکند. بخش بعدی به «الگوهای عاطفی» و شکلهای مقاومت در محیط کار پیش از اعتصاب میپردازد. در این بخش توضیح داده میشود که کارگران در آغاز، نه خودِ اخراج، بلکه فقدان مراقبت و احترام از سوی شرکت را مشکل اصلی میدانستند. سپس نقش رسانههای اجتماعی در به چالش کشیدن زبان هژمونیکِ رضایت و در نتیجه ایجاد جمعیت کارگری بررسی میشود.
نوشتهی: محمد حاجینیا
روابط نظام جهانی امپریالیستی، از دههی ۱۹۷۰ به این سو، در خاورمیانه با تحول صورتبندی اجتماعی و ترکیببندی طبقاتی به شکل ساختاری فضا، امکان و بخت مساعد سیاسی را برای قدرتگیری ارتجاعیترین گرایشهای طبقهی حاکم فراهم کرده است. روشن است که طبعاً مبارزات تودهای نیز از تشعشعات و گسترش این گرایشها در امان نیستند.
نوشتهی: همایون ایوانی
تجربهی تاریکی دیجیتال در دورهی اوج اعتراضات داخل کشور، بیش از پیش توانایی تابآوری پخش ماهوارهای را نشان داد. دسترسی مردم به تلویزیون و رادیوهای ماهوارهای در روزهای بحرانیْ تنها راه دریافت خبر، یا تحلیل از جهان خارج بود. برتریای که دو روایت اصلی را از این وقایع برجسته کرد: روایت حکومت با رادیو-تلویزیون دولتی و روایت رسانههای فارسی زبان، نظیر ایران اینترنشنال، بیبیسی و من و تو که در تقویت چهرهی رضا پهلوی به عنوان سخنگوی اعتراضات میکوشیدند.