All posts filed under: ترجمه

طبقات

طبقات


نوشته‌ی: اتیِن بالیبار
ترجمه‌ی: کاووس بهزادی

یکی از کلاسیک‌ترین متن‌هایی که بیش از همه برای تعریف طبقات اجتماعی مورد استفاده قرار گرفته است، احتمالاً عبارت زیر از لنین است: «اما الغای طبقات چه معنایی دارد؟ همه‌ی کسانی که خود را سوسیالیست می‌نامند این هدف نهاییِ سوسیالیسم را به رسمیت می‌شناسند، اما به‌هیچ‌وجه همه‌ی آنان در معنای آن تأمل نمی‌کنند». طبقات به گروه‌های بزرگ انسانی اطلاق می‌شود که از یک‌دیگر متمایزند و بر اساس جایگاه‌شان در یک نظامِ تاریخیِ معینِ تولیدِ اجتماعی بر اساس رابطه‌شان با ابزارهای تولید که این رابطه در بیش‌تر موارد در قوانین تثبیت و صورت‌بندی شده است، بر اساس نقشی که در سازمان‌دهیِ اجتماعیِ کار ایفا می‌کنند و در نتیجه بر اساس شیوه‌ی دست‌یابی به ثروتِ اجتماعی و میزان سهمی که از آن در اختیار دارند. طبقات به گروه‌هایی از انسان‌ها اطلاق می‌شود که گروهی از آنان به‌‌دلیل تفاوت در جایگاه‌شان در یک نظامِ معینِ اقتصادِ اجتماعی می‌توانند کارِ گروه دیگر را تصرف کنند.

ستیز با صهیونیسم و یهودستیزی کمال خسروی

ستیز با صهیونیسم و یهودستیزی


نوشته‌ی: انزو تراورسو
ترجمه‌ی: کمال خسروی

رسانه‌ها و پیشاپیشِ آن‌ها رسانه‌های خبری بی‌وقفه و با پافشاری نسبت به یهودستیزی‌ای هشدار می‌دهند که همه‌جا رو به رشد و گسترش است. آن‌ها از تکْ رویدادها یا از پیش‌داوری‌هایی گزارش نمی‌دهند که تحت شرایط بحران در خاورمیانه بار دیگر جانی تازه گرفته است. خیر، آن‌ها موجی عظیم از یهودستیزی را توصیف می‌کنند که از هفتم اکتبر سراسر سیاره‌ی ما را فرا می‌گیرد. اما در این گزارش‌ها، آن‌ها رویدادهای تحمل‌ناپذیری ــ مثل تجاوز به دختری 12 ساله در فرانسه ــ را با تظاهرات‌ها علیه اشغال نوار غزه از سوی اسرائیل با هم قاطی می‌کنند. بدیهی است که با یهودستیزی، هرجا که بروز کند، باید مبارزه کرد، اما این قاطی‌کردن رویدادها به اعلاءدرجه زیان‌آور است

مسئله‌ی دولت سرمایه‌داری

مسئله‌ی دولت سرمایه‌داری


نوشته‌ی: نیکوس پولانزاس
ترجمه‌ی: حسن مرتضوی

پنج مقاله‌ی این مجموعه به مناقشه‌ای نظری می‌پردازند که موضوعش فقط تعریف دولت نیست. پرسش اصلی این است که قدرت در جامعه‌ی سرمایه‌داری چگونه سازمان می‌یابد و چه نسبتی با طبقات اجتماعی دارد. آیا دولت ابزار مستقیم طبقه‌ی حاکم است؟ آیا می‌تواند مستقل از طبقات و بر پایه‌ی منافع نهادی خود عمل کند؟ و اگر گاهی از خواست فوری صاحبان سرمایه فاصله می‌گیرد، این فاصله تا کجا پیش می‌رود و چه چیزی آن را محدود می‌کند؟ پاسخ به این پرسش‌ها در فهم ما از سیاست و سلطه‌ی طبقاتی نقش دارد: جایگاه نهادهای سیاسی را در حفظ نظم موجود روشن می‌کند و نشان می‌دهد دگرگونی اجتماعی تا چه اندازه به تصرف قدرت دولتی وابسته است.

هژمونی مدنی و سیاسی

هژمونی مدنی و سیاسی


نوشته‌ی: پی‌تر دی. توماس
ترجمه‌ی: دلشاد عبادی

برخلاف ادعای بسیاری از منتقدانی که مسحور «خودگردانی» ظاهراً بی‌واسطه و داده‌شده‌ی امر سیاسی شده‌اند، گرامشی به هیچ‌وجه فاقد نظریه‌ای درباره‌ی سیاست نیست. او در این‌جا مفهوم هژمونی را به‌منزله‌ی نظریه‌ای مارکسیستی درباره‌ی «برساختنِ امر سیاسی» عرضه می‌کند: فرایندی که از طریق آن نیروهای اجتماعی در قدرت سیاسی دولت موجود ادغام می‌شوند؛ و نیز مسیری که طبقات فرودست باید بیاموزند به شیوه‌ای کاملاً متفاوت در آن گام بردارند تا «دولتِ ناـ دولت» خود را بنیان نهند

ژئواکونومی جهانی جدید

ژئواکونومی جهانی جدید

طرح کلیِ چشم‌اندازی انتقادی

یوشا آبلز، هانس‌یورگن بیلینگ، توبیاس هاس،…
ترجمه‌ی: کاووس بهزادی

برای تحلیل تعارض‌های اقتصادیِ جهانی که در سال‌های اخیر تشدید شده‌اند، بیش‌ازپیش از مفهوم ژئواکونومی استفاده می‌شود. با توجه به تکوین این مفهوم، سه مؤلفه‌ی یک چشم‌انداز انتقادیِ ژئواکونومیک را مشخص می‌کنیم: نخست، تداوم‌ها و گسست‌های راهبردهای رقابت ژئواکونومیک با اشکال سازمان‌یابیِ سرمایه‌داریِ بازارمحور؛ دوم، بنیان مادیِ روابط نابرابر اقتصادیِ جهانی در روند رقابت ژئواکونومیک؛ و سوم، منافع سرمایه و مناسبات استثماریِ زیربنایی. در پایان نیز نقاط عزیمت برای نقد ژئواکونومی را مطرح می‌کنیم که در گفتمان کنونی تا حد زیادی به حاشیه رانده شده‌اند.

ایده‌آلیسم و زیست‌گرایی در نظریه بازتولید اجتماعی

ایده‌آلیسم و زیست‌گرایی در نظریه بازتولید اجتماعی

نقدی ماتریالیستی

جول گویکوئتسیا
ترجمه‌ی: فرزانه راجی

مقاله‌ی حاضر، با حفظ وفاداری به سنت ماتریالیستی فوگل، از زاویه‌ای فلسفی و سیاسی به محدودیت‌های نظریه واحد می‌نگرد. نویسنده، جول گویکوئتسیا با طرح پرسش‌هایی درباره‌ی منشأ سلطه‌ی مردان، تقسیم جنسیتی کار و نقش نهادهای سیاسی در تثبیت این ساختارها تلاش می‌کند نظریه‌ی بازتولید اجتماعی را تعمیق بخشد. این مقاله نه در رد فوگل، بلکه تلاش برای گفت‌وگویی انتقادی با اوست؛ گفت‌وگویی که می‌تواند افق‌های تازه‌ای برای تحلیل جنسیت، قدرت و بازتولید اجتماعی بگشاید.

طبقه در خود و برای خود

طبقه در خود و برای خود


نوشته‌ی: مایکل وستر
ترجمه‌ی: کاووس بهزادی

مارکس و انگلس همانند جنبش‌های کارگری، در سراسر زندگی با این مسئله دست‌وپنجه نرم کردند که تبدیلِ مبارزاتِ اقتصادیِ جنبش‌های کارگری به مبارزه برای کسبِ قدرتِ سیاسی، فرایندی به همان اندازه دشوار بود که می‌توانست با موانعی روبه‌رو شود. با وجود این دشواری‌ها، آنان برخلاف دیدگاهی که بعدها برای لنین اهمیتِ محوری پیدا کرد، بر این باور نبودند که کارگرانِ مزدبگیر به‌طور خودانگیخته هرگز از سطحِ آگاهیِ منافعِ اقتصادی و اتحادیه‌ای فراتر نخواهند رفت. برعکس آنان حتی قبل از 1848، با نگاهی دوراندیشانه از پویشی درونی در مبارزاتِ اتحادیه‌ای سخن گفتند که به سیاسی‌شدنِ این مبارزات منجر خواهد شد

غزه از چشم تاریخ کمال خسروی تراورسو

غزه از چشم تاریخ

گفتگویی با انزو تراورسو

هانو هاون‌اشتاین
ترجمه‌ی: کمال خسروی

من با این سخن ادوارد سعید مطلقاً موافقم که روشنفکران در سپهر عمومی نباید دربرابر واقعیت بی‌تفاوت بمانند. به‌ویژه زمانی‌که واقعیتْ موضوعاتی را مورد پرسش قرار می‌دهد که آن‌ها با آن سروکار دارند. من اگر تاریخ‌نگار انقلاب فرانسه یا جنبش اصلاح دین [رفرماسیون] آلمان می‌بودم، آن‌چه در غزه می‌گذرد مرا متأثر می‌کرد. اما شاید این ضرورت را احساس نمی‌کردم که باید جُستار حاضر را درباره‌ی غزه بنویسم. من در مقام تاریخ‌نگارِ فاشیسم، ناسیونال‌سوسیالیسم و خلق‌کشی خود را موظف می‌دانستم نسبت به غزه واکنش نشان دهم. سکوت‌کردنْ زمینِ زیرپای قوام شخصیت و کارم را خالی می‌نمود و به ارزش‌هایی که مدافع آنم، خیانت می‌کرد.

مارکس و انگلس: متفکران چند‌زبانه

مارکس و انگلس: متفکران چند‌زبانه


نوشته‌ی: کان کانگال
ترجمه‌ی: مژگان بدیعی

هنگامی که مارکس در اواخر دهه‌ی ۱۸۶۰ به فراگیری زبان روسی پرداخت، دغدغه‌ی اصلی‌اش نه نوشتن بلکه خواندن بود. او در نامه‌ی معروف ۱۸۷۷ خود به نشریه‌ی اوتچستونیه زاپیسکی [یادداشت‌های میهن] نوشت: «برای آن‌که بتوانم درباره‌ی تحول اقتصادی روسیه‌ی معاصر داوری آگاهانه‌ای داشته باشم، زبان روسی آموختم و سپس چند سال را صرف مطالعه‌ی مطالب رسمی کردم.» اثر ن. فلروفسکی درباره‌ی طبقه‌ی کارگر روسیه یکی از نخستین عناوین فهرست مطالعاتی او بود. پس از آن، توجهش به اثر نیکلای چرنیشفسکی درباره‌ی جان استوارت میل معطوف شد. مارکس نسخه‌ای از این اثر را در کتابخانه‌ی خود داشت و در پس‌گفتار دومِ جلد نخست سرمایه نیز از چرنیشفسکی ستایش کرد.

سوسیالیسم و جنبش کارگری

استعمار و سیاست صلح

رابطه‌ی سوسیالیسم و انترناسیونالیسم

نوشته‌ی: رالف هوف روگر
ترجمه‌ی: کاووس بهزادی

انترناسیونالیسم جنبش سوسیالیستی هرگز به‌معنای ضدیت با ملت یا تلاش برای برچیدن مفهوم ملت نبود. ببل و لاسال، و هم‌چنین مارکس و انگلس، اصل دولت ملی را به‌خودی‌خود رد نکرده بودند. آنان در پرتو تجربه انقلاب فرانسه و به‌عنوان شاهدان انقلاب‌های اروپایی 1848، دولت ملی دموکراتیک را دستاوردی تاریخی و مرحله‌ای گذار در مسیر سوسیالیسم می‌دانستند. با این‌حال وفاداری طبقه کارگر را نه متوجه ملت، بلکه متوجه هویت جمعی ویژه‌ی خود می‌دیدند؛ هویتی که قرار بود بر همه تضادهای ملی غلبه کند.