مدارج ترقی تاریخی مقوله‌ای ظاهراً فراتاریخی

نوشته‌ی: روبرت کورتس
ترجمه‌ی: کمال خسروی

لیبرالیسم و مارکسیسم، مذهبِ «کار» را از پروتستانتیسم و رژیم‌های استبدادی برگرفتند و سکولارشدنش را به کمال رساندند. در کلیتی جهانی، لولیدنی بی‌وقفه در فعالیتی برده‌وار به آزادی بدل شد و آزادی به بردگی، همانا به پذیرش داوطلبانه‌ی رنجی منجر شد که هیچ معنایی جز خود ندارد. «کار» بر جایگاه خدا تکیه می‌زند و در این مقیاس و دامنه، هم‌اینک همه‌ی انسان‌ها «بندگان خدایند». مدیریت نیز جزئی از «کار» است و وظیفه‌ی صلیب رنج را برعهده می‌گیرد تا بتواند در آن دقیقاً قدرت مازوخیستی‌اش را بیابد.

انباشت سرمایه: بخش نخست، فصل ششم

نوشته‌ی: رزا لوکزامبورگ
ترجمه‌ی: کمال خسروی

تمایز تعیین‌کننده بین بازتولید گسترده و بازتولید ساده عبارت است از این‌که در بازتولید ساده کل ارزش اضافی از سوی طبقه‌ی سرمایه‌دار و هم‌راهانش مصرف می‌شود، در حالی‌‌که در دیگری، بخشی از ارزش اضافی از دست مصرف شخصی صاحبش خارج می‌شود، البته نه برای گنج‌اندوزی، بلکه افزوده‌شدن بر سرمایه‌ی فعالِ جاری و بدلْ شدنش به سرمایه.

نظریه‌‌های ارزش اضافی جلد دوم

نوشته‌ی: کارل مارکس
ترجمه‌ی: کمال خسروی

کل خبط ریک[اردو]یی، و از آن‌جا به پیرو آن، تشریح غلط رانت زمین و غیره، هم‌چنین قوانین خطا درباره‌ی نرخ سود و غیره، از آن‌جا ناشی‌اند که او ارزش اضافی را از سود متمایز نمی‌داند، و اساساً مانند همه‌ی اقتصاددانان دیگر، با تعین‌های شکلیْ ناپخته و گیج‌سرانه رفتار و برخورد می‌کند. نحوه‌ی گرفتار آمدن او در ‹دام اندیشه‌ی› اسمیت را در ادامه نشان خواهیم داد.

مقدمه‌ به ترجمه‌ی فارسی

نوشته‌ی: کمال خسروی

«کار»، بسا کلیدی‌ترین مقوله در سرشت‌نماییِ مقوله‌هایی است که «ویژه‌ی هستی اجتماعی»اند. لوکاچ در نخستین جمله از پیش‌گفتار کوتاهی که به مبحث «کار» نوشته، مدعی است که «اگر قصدْ بازنمایی هستی‌شناختی مقوله‌های ویژه‌ی هستی اجتماعی، روئیدن و برآمدن‌شان از درون شکل‌های هستی پیشین، پیوندشان با آن‌ها، استواری‌شان بر آن‌ها و تمایزشان با آن‌ها باشد، آن‌گاه باید این تلاش را با واکاوی کار آغاز کرد»

تلاشی برای نخستین ترازنامه در پنج درس

نوشته‌ی: مارتین کروناور
ترجمه‌ی: کمال خسروی

در تاریخ اخیر آمریکا هیچ نامزد مقام ریاست جمهوری مانند ترامپ وجود ندارد که پیشاپیش و در جریان مبارزه‌ی انتخاباتی با میلیاردرهایی متحد شود که مدافع آشکارِ رها کردن سرمایه‌داری از هرگونه مهار و قید و بند دموکراتیکی هستند. اتحاد ترامپ و ایلان ماسک دقیقاً شخصیت‌یابی اراده‌ی سیاسی معطوف به مدرنیزاسیونی رادیکال و ضدِ جامعه است که افسارگسیختگی نیروهای مولده‌ی دوران دیجیتال را، رها از همه‌ی محدودیت‌های سیاسیِ مقیدکننده‌ی سودجویی، طلب می‌کند.

انباشت سرمایه: بخش نخست، فصل پنجم

نوشته‌ی: رزا لوکزامبورگ
ترجمه‌ی: کمال خسروی

برای ثبت و درک مقوله‌های بنیادینِ تولید سرمایه‌دارانه، مانند ارزش و ارزش اضافی، در حرکت زنده و در مقام فرآیند بازتولید اجتماعی، باید این حرکت را تاریخاً، و خودِ مقوله‌ها را به‌مثابه‌ شکل‌های تاریخاً مشروطِ مناسبات عام اجتماعی فهمید. این امر فقط زمانی توانست میسر شود که معضل بازتولید کل سرمایه از سوی یک سوسیالیست حل شد. بین جدول اقتصادی کِنِه و دیسه‌نمای بازتولید مارکسی, در مجلد دوم کاپیتال فقط فاصله‌ای زمانی وجود ندارد، بلکه بحث پایان اقتصاد بورژوایی نیز بین آن‌ها شکافی محتوایی ایجاد می‌کند.

نکاتی در حاشیه‌ی مطالعه‌ی گروندریسه

نوشته‌ی: کمال خسروی

نقطه‌ی عزیمت بحث راجع به حفظ ـ دوام ـ و ماندگاری ارزش است. در این‌جا دائماً با رابطه‌ی بین پول، گردش و بعد استنتاج سرمایه سروکار خواهیم داشت. یعنی، 1) زمانی‌که پول وارد گردش می‌شود، چه مشکلاتی وجود دارد و 2) برای این‌که پول تبدیل به سرمایه شود، چه موانعی بر سر راهش وجود دارد، و 3) این پول باید چه مشخصاتی داشته باشد تا بتواند سرمایه شود.

نوشته‌ی: کمال خسروی

چپ رادیکال حتی یک لحظه هم نباید در تلاش خود برای تدوین یک تئوری انتقادی درباره‌ی جامعه، برای جستجوی راه‌ها و شیوه‌های سرنگونی وضع موجود، برای تدوین خطوط کلی یا حوزه‌ی مسائل جامعه‌ای عاری از سلطه، برای تحلیل و نقد تئوری مارکس، تحلیل و نقد جریان‌های گوناگون درون جنبش کارگری و انقلابی، نقد و تحلیل فرآیند شکل‌گیری جوامع نوع شوروی و علل فروپاشی آن‌ها از پای بنشیند.

حقانیت تاریخی و کاستی‌های شیوه‌ی پژوهش او

نوشته‌ی: کارل مارکس
ترجمه‌ی: کمال خسروی

ریکاردو برای تعیین ارزش نسبیِ کالا از «کمیت کار» عزیمت می‌کند. او پیکره‌ی این کار و سرشت این کار را نمی‌پژوهد. بنابراین او عطف و پیوستگی این کار را به پول، یا این نکته را که این کار باید در پول تبلور یابد، نمی‌فهمد. از همین‌رو او به هیچ‌روی پیوند بین تعّین ارزش مبادله‌ای کالا به‌میانجی زمان کار، و ضرورت پیش‌رویِ کالاها به‌سوی شکل‌یابیِ پول را درک نمی‌کند. نظریه‌ی غلطِ پول او، از همین‌روست.

پاسخی به دُنی گلوک‌اشتاین

نوشته‌ی: آلکس کالینیکوس
ترجمه‌ی: کمال خسروی

شعله‌های شورشْ نیرومندتر از آن‌چه من در عصر نوین فاجعه نوشتم، زبانه می‌کشند. ما توسعه‌ی اعتصاب‌های قدرت‌مندانه‌ی مزدبگیران را دیده‌ایم، به‌ویژه در جوامع پیشرفته‌ی سرمایه‌داری‌ای که پیشتاز نئولیبرالیسم بودند، در بریتانیا و ایالات متحده آمریکا. علاوه بر این، جنگ در غزه ــ جایی‌که با ارتش دفاعی اسرائیل، همانا با سلاخان مردمان بی‌گناه و ویران‌گران مقتضیات زندگی عادی، ژرفای تازه‌ای از اعماق فاجعه را تجربه کردیم ــ رشد جنبش ضدامپریالیستی را در سراسر جهان برانگیخته است و مبارزاتی از این دستْ فراهم‌آورنده‌ی مواد خام برای انقلابی است که ما برای فرونشاندن فاجعه‌های به‌مراتب بدتر و برای پی افکندن شالوده‌ی جامعه‌ای رهایی‌یافته به آن نیاز داریم. باری، تاریخ آن را برای ما فراهم نمی‌کند. فقط خودِ ما و بسیارانی همانند ما می‌توانیم فراهمش کنیم.