نوشته‌ی: مجید فنایی

آیا می‌توان از مبانی اخلاقی و حقوقیِ نظم بین‌المللی دفاع کرد، اما درعین‌حال نشان داد که تحقق آن‌ها مستلزم دگرگونی مناسبات اجتماعی و اقتصادی است؟ و اگر چنین است، رویکرد سوسیالیستی چگونه می‌تواند رابطه میان آزادی، برابری، حقوق بشر و تغییر ساختاری را توضیح دهد؟ این پرسش امکان می‌دهد نقد نظم جهانی نه به رد ساده‌ی حقوق بشر بینجامد و نه به پذیرش بی‌مسئله‌ی ادعاهای جهان‌شمول نهادهای بین‌المللی؛ بلکه رابطه میان آرمان‌های اخلاقی، صورت حقوقی آن‌ها و شرایط تاریخی تحقق‌شان را به موضوع اصلیِ بررسی تبدیل کند.

نوشته‌ی: ن. ناجی

کثرت‌باوریْ حاصلِ خواستِ دوری جستن از ذات یگانه‌ی حقیقتْ و دیکتاتورپرور است و نسخه‌پیچی آن همانا تعامل و گنجانده‌ شدن. اما کثرت‌باوری هم‌هنگام در عمل از رویکرد طبقاتی می‌پرهیزد و هیبتی «مجرد» و به اصطلاح «فراجناحی»، یا «ملی» پیشه می‌کند و عملاً پی‌گیری حقیقت یا بهترین توضیح ممکن را وا می‌نهد و به ساده‌ترین امکان یا «در دست‌رس‌ترین» راه برای ذهن و شعور تن می‌دهد و حقیقت را در پیش‌گاه امکانِ «قابل‌دست‌رس» فدا می‌کند.