نوشتهی: باب مایرز
ترجمهی: لعیا هوشیاری
متنی که میخوانید، ترکیبیست از روایت شخصی، نقد سیاسی و تأملی صادقانه بر مسیرهای طیشده و طینشدنی چپ رادیکال در قرن بیستم و بیستویکم. این نوشته، نه صرفاً خاطرهنگاریست و نه اعترافنامه؛ صداییست برخاسته از دل تجربه، که بیآنکه بخواهد آموزگار باشد، ما را به اندیشیدن فرامیخواند؛ نه فقط دربارهی تاریخ و شکستهایش، بلکه دربارهی خود ما، جزمهایمان، و آنچه هنوز ممکن است.
نوشتهی: کریستف شورینگا
ترجمهی: حسن مرتضوی
بهرغم تأکید فراوانی که در نوشتههای گوناگون بر رابطهی مارکس با هگل و اهمیت آن شده است، این رابطه تاکنون بههیچوجه با جدیت کافی بررسی نشده است. آنچه روشن است این است که مارکس هگل را با وارونه کردن ایدهآلیسم به ماتریالیسم «سرپا» نمیکند. همچنین آشکارا خطاست که مارکس را کسی بدانیم که ساختار دیالکتیک هگلی را در آثار بعدیاش تکرار میکند؛ رابطهی او با رویههای فلسفی هگلْ بسیار پیچیدهتر و جالبتر از آن است.
مصاحبه با فرانکو براردی (بیفو)
ترجمهی: فرنوش رضایی و علی ذکایی
دیگر نه قوانین سیاست، و نه اصول اخلاقی، هیچ جایگاهی در تاریخ جهان ندارند. نهادهای بینالمللی، همچون سازمان ملل و دیوان کیفری بینالمللی، دیگر هیچ توانی برای اعمال قدرت بر دولتها ندارند. و در چنین شرایطی، تنها یک قانون است که مناسبات بینالمللی و حتی روابط اجتماعی را تعیین میکند: قانون زور.
انباشت سرمایه: بخش نخست، فصل ششم
نوشتهی: رزا لوکزامبورگ
ترجمهی: کمال خسروی
تمایز تعیینکننده بین بازتولید گسترده و بازتولید ساده عبارت است از اینکه در بازتولید ساده کل ارزش اضافی از سوی طبقهی سرمایهدار و همراهانش مصرف میشود، در حالیکه در دیگری، بخشی از ارزش اضافی از دست مصرف شخصی صاحبش خارج میشود، البته نه برای گنجاندوزی، بلکه افزودهشدن بر سرمایهی فعالِ جاری و بدلْ شدنش به سرمایه.
نوشتهی: فریبرز مسعودی
ما در این نوشتار پس از کنکاش کوتاهی دربارهی ماهیت مزد و سود و به چالش کشیدن دیدگاههای پولگرایان و نولیبرالها نسبت به ریشههای تورم، نگاهی به تورم در این اقتصادها و برندگان و بازندگان اصلی آن میاندازیم. نظام سرمایهداری نظامی است که بر پایهی مبادله کالایی استوار شده و هر چیز بهمنزلهی کالا دارای ارزشی است و آن ارزش در بازار مبادله بهواسطهی پول تعیین میشود. در این بازار کارگر با فروش «نیروی کار» خودْ کالاهای ضروری را برای مصرف خود و خانوارش فراهم میآورد. در این رابطه کارگر یکبار در مقام فروشندهی نیروی کار به سرمایهدار، مزد را که قیمت نیروی کار اوست دریافت میکند، سپس بهعنوان خریدارْ مزد دریافتی را صرف خرید نیازهای خود و خانوادهاش میکند.
نوشتهی: پائولا ریوِتی
ترجمهی: مهرداد امامی
تلاش مقالهی حاضر، نقشهنگاریِ آثار پژوهشیِ در دسترس است و محدودیتهای خود را دارد. این تلاش در ابتدا با یادداشتی در باب واژگان میآغازد. در بخش دوم، آثار پژوهشی موجود حول سیاست ستیزنده، جنبشهای اجتماعی و بسیجها در ایران به بحث گذاشته میشوند. ما در این نقشهنگاری میکوشیم آثار پژوهشی را تا حدی سامان دهیم، بدون آنکه ادعای پوشش تمام آثار منتشره را داشته باشیم، هدفی که تقریباً دستنیافتنی است، چرا که سیاست ستیزنده، ماهیت برسازندهی تمام تحلیلهای مرتبط با سیاست ایران است.
سازمان کارگران کمونیست (بریتانیا)
ترجمهی: احمد سیف
پنج دهه از یک بحران ساختاری مداوم در سودآوری گذشته است، دورانی که طی آن سهم دستمزدها از تولید ناخالص داخلی پیوسته کاهش یافته. نمایندگان طبقهی حاکم هم دیگر نمیتوانند از شرایطی که در آن هستیم تصویر مثبتی ارائه دهند. سال گذشته از نظر برگزاری انتخابات پربار بود. پس از همهگیری کووید، بحران هزینههای زندگی و تنشهای فزایندهی امپریالیستی، جای تعجب ندارد که شاهد شکست دولتهای مستقر در سراسر جهان بودیم
نوشتهی: لیندزی جرمن
ترجمهی: فرزانه راجی
چرا این نابرابری ساختاری ادامه دارد؟ چه چیزی بهرغم اصلاحات قانونی و نظایر آن با هدف کاهش یا ریشهکنی این نابرابریْ باعث تداوم آن میشود و بنابراین چگونه میتوانیم بر آن غلبه کنیم؟ این مقاله استدلال میکند که تلاشهای فراوان برای بهبود زندگی زنان و بهدست آوردن برابری کامل با موانع جامعهای روبهرو میشود که دغدغهی اصلی آن استثمار طبقاتی است و تعهد به برابری شامل برابری اقتصادی نمیشود.
به مناسبت اول ماه مه روز جهانی کارگر
نوشتهی: فرنگیس بختیاری
خواستهی افزایش مزد مانند خواستهی کاهش زمان کار در قرن نوزدهم همچنان خواستهای در چهارچوب تولید سرمایهداریست. اما، خواستهای بُرندهتر و پویاتر از خواستهی ۸ ساعت کار روزانه. بُرندهتر است از آنرو که قادر است تعیینکنندهترین فریفتکاری سرمایه برای توجیه استثمار را برای کارگران برهنه و آشکار کند. قوانین همهی کشورها به مزد، لباسِ «قیمت کار» پوشاندهاند و این واقعیت را که مزد، ارزش و قیمت نیروی کار است به ارزش یا قیمت کار تبدیل کرده است.
نوشتهی: ماری بوکچین
ترجمهی: علی کیا
اگر ناسیونالیسم ارتجاعیست، سوسیالیسم اخلاقی چه بدیل منطقی و انسانیای برای آن دارد؟ دولت-ملت چه در قالب دولت و چه در قالب ملت جایی در یک جامعهی آزاد ندارد. هر چقدر هم که انگیزهی گروههای خاصی از مردم برای یک هویت جمعی قوی باشد، منطق و دغدغهی رفتار اخلاقی ما را موظف میسازد که جهانشمولبودن شهرها و یک فرهنگ دموکراتیک مستقیم را حتی در سطوحی عالیتر از پولیس در آتن دوران پریکلس بازیابی کنیم.