All posts tagged: صمد وکیلی

مقدمه‌ی ۱۸۹۵ انگلس و مسئله‌ی تاکتیک‌

مقدمه‌ی ۱۸۹۵ انگلس و مسئله‌ی تاکتیک‌


نوشته‌ی: صمد وکیلی

مقدمه‌ی ۱۸۹۵ را نباید چرخش انگلس به رفرمیسم یا پارلمانتاریسم دانست. مسئله‌ی اصلی در این متن، تعیین شکل واحدی از مبارزه برای همه‌ی زمان‌ها و همه‌ی کشورها نیست؛ بلکه سنجش تاکتیک با شرایط واقعی مبارزه است. خطای خوانش رفرمیستی دقیقاً در همین‌جا بود: تاکتیکی مشخص و مشروط را از زمینه‌ی تاریخی‌اش جدا کرد و آن را به اصل عمومی گذار تدریجی و قانونی تبدیل نمود. نقد رزا لوکزامبورگ نیز متوجه همین جابه‌جایی بود؛ جابه‌جایی‌ای که از مقدمه‌ی انگلس نه راهنمایی برای تاکتیک انقلابی، بلکه سندی برای محدود کردن مبارزه‌ی طبقاتی به پارلمانتاریسم ساخت.

مشخصه‌های فاشیسم

فاشیسم: ایدئولوژی واکنش و نفی روشنگری

مشخصه‌های فاشیسم

نوشته‌ی: صمد وکیلی

فاشیسم را باید واکنشی به پروژه روشنگری دانست؛ پروژه‌ای که با انقلاب فرانسه به اوج رسید و بر ارزش‌هایی چون آزادی، برابری و عقلانیت تأکید داشت. باید اما میان فاشیسم، اقتدارگرایی، دیکتاتوری محافظه‌کارانه و دیگر شکل‌های راست افراطی تفاوت قائل شد. فاشیسم را نمی‌توان به محدود کردن آزادی‌های سیاسی یا خصومت با دموکراسی تقلیل داد. این پدیده طرحی فراگیر برای بازآرایی جامعه است؛ طرحی که در آن رهبری کاریزماتیک، حزب، تبلیغات، بسیج توده‌ای و مهار نهادهای مستقل درون یک منطق واحد به هم پیوند می‌خورند.

به مناسبت سالگرد تولد فریدریش انگلس

به یاد فریدریش انگلس

به مناسبت سالگرد تولد فریدریش انگلس

نوشته‌ی: صمد وکیلی

بسیاری از نوشته‌های مهم مارکس از مانیفست حزب کمونیست گرفته تا خانواده‌ی مقدس، ایدئولوژی آلمانی و آثار دیگر با نام مشترک مارکس و انگلس انتشار یافته‌اند. این امر فقط نشانه‌ی هم‌کاری دوستانه نبود، بلکه بازتاب مشارکت نظری و عملیِ مستقیم این دو در شکل‌گیری ستون‌های اصلی نقد اقتصاد سیاسی و سوسیالیسم علمی است. جامع‌ترین ویراست انتقادی آثار آنان، یعنی مجموعه آثار کامل مارکس ـ انگلس، نیز همین واقعیت را تأیید می‌کند

دو نامه از رزا لوکزامبورگ و کلارا زتکین


ترجمه‌ی: صمد وکیلی

تحولات نوامبر ۱۹۱۸ در آلمان نقطه عطفی در تاریخ جنبش کارگری جهانی بود. پایان جنگ جهانی اول، سقوط سلطنت و خیزش شوراهای کارگران و سربازان، امکان واقعی گذار به سوسیالیسم را پدید آورد. در چنین شرایطی، نوع مداخله‌ی نیروهای انقلابی، سازمان‌دهی طبقه‌ی کارگر و رابطه میان حزب و توده‌ها به پرسش‌هایی اساسی و فوری برای جنبش بدل شد.