نوشتههای دریافتی
نوشتهی: رونه نیلسون
ترجمهی: محمد غزنویان
: اگر مارکسیسم بخواهد بار دیگر سلامت خود را بازیابد و به چراغ راهِ چپِ آینده تبدیل شود، باید پلاسِ کهنه را دور اندازد. رونه نیلسون یکی از بنیانهای اساسی مارکسیسمِ سدهی بیستم را بررسی میکند که بهزعم او استحکام خود را از دست داده است.
ترجمهی: صمد وکیلی
تحولات نوامبر ۱۹۱۸ در آلمان نقطه عطفی در تاریخ جنبش کارگری جهانی بود. پایان جنگ جهانی اول، سقوط سلطنت و خیزش شوراهای کارگران و سربازان، امکان واقعی گذار به سوسیالیسم را پدید آورد. در چنین شرایطی، نوع مداخلهی نیروهای انقلابی، سازماندهی طبقهی کارگر و رابطه میان حزب و تودهها به پرسشهایی اساسی و فوری برای جنبش بدل شد.
نوشتهی: شکیبا عسگرپور
اخراج هولناک هزاران مهاجر افغانستانی، شنیده شدن صدای پای فاشیسم، نه! خودِ فاشیسم است. برای حکومتی که پیش از جنگ ۱۲ روزه نیز با تعیین ضربالعجل تاریخ ۱۵ تیرماه از رد مرزِ ــ آنچه مهاجر غیرقانونی مینامد ــ خبر داده بود، گویی این جنگ، همچون کاتالیروز یک «حذف» گسترده با تکیه بر گزارهی «حفظ امنیت ملی» بود. این اخراج چند روزه، ماحصل قریب بر چهار سال بسترسازی مختلف حاکمیت از طریق رسانه (با پروپاگاندایی چندوجهی)، بهرهجویی از شرایط فقر گسترده و نابسامانی اقتصادی و در حقیقت، مانوری ژئوپولتیکی در مرزهای شرقی و در قبال طالبان بود. تبلور این همگرایی فاشیستی که بهصورت همزمان توانست طیفهای بعضاً متخاصم سیاسی را حول یک خواست واحد ــ یعنی اخراج مهاجران افغانستانی ــ متحد کند، در دو بازهی زمانی روزهای پساسرکوب قیام ژینا و در خلال جنگ ۱۲ روزه و پس از آتشبس، منسجم شد و سرانجام به وقوع پیوست.
نوشتهی: آرمان مسعودی
تحولات رخداده در این بازهی زمانی کوتاه چنان پیاپی و سهمگین بود که جامعه، در مواجهه با شوک ناشی از آن، دچار احساساتی متناقض شد. وضعیتی تعلیقگونه، غیرقابلپیشبینی و همراه با عصبیتی آشکار پدید آمد. این نوشتار در تلاش است تا واکنشهای گوناگون به این رخداد را در قالب مفهوم «کینتوزی»(ressentiment) صورتبندی کند؛ مفهومی که ردّ آن را میتوان در بسیاری از واکنشهای روزهای اخیر مشاهده کرد و شاید بتوان ریشهی بسیاری از تعارضهای موجود در جامعه را با تکیه بر آن تفسیر کرد.
نوشتهی: آدام هنیه
ترجمهی: محمد غزنویان
جنگِ توأم با نسلکشی اسرائیل در غزه، در هفت ماه گذشته، موجی بیسابقه از اعتراضها و آگاهیِ جهانی پیرامون فلسطین ایجاد کرده است. میلیونها نفر به خیابانها آمدهاند، اردوگاههای اعتراضی در دانشگاههای سراسر جهان گسترده شدهاند، کنشگرانِ دلیر، بنادر و کارخانههای اسلحهسازی را مسدود کردهاند و درکی عمیق شکل گرفته که اکنون بیش از هر زمان دیگریْ کارزاری جهانی برای خروج سرمایهگذاری و تحریم اسرائیل لازم است. توجهِ گستردهای که به پروندهی آفریقای جنوبی علیه اسرائیل در دیوان بینالمللی دادگستری شد، به تقویتِ توانِ این جنبشهای مردمی یاری رسانده است؛ پروندهای که نه تنها واقعیتِ نسلکشی اسرائیل را به شدت برجسته کرده، بلکه سماجتِ کشورهای اصلی غربی در رابطه با تسهیل اقدامات اسرائیل در نوار غزه و فراتر از آن را نیز آشکار کرده است.
نوشتهی: باب مایرز
ترجمهی: لعیا هوشیاری
متنی که میخوانید، ترکیبیست از روایت شخصی، نقد سیاسی و تأملی صادقانه بر مسیرهای طیشده و طینشدنی چپ رادیکال در قرن بیستم و بیستویکم. این نوشته، نه صرفاً خاطرهنگاریست و نه اعترافنامه؛ صداییست برخاسته از دل تجربه، که بیآنکه بخواهد آموزگار باشد، ما را به اندیشیدن فرامیخواند؛ نه فقط دربارهی تاریخ و شکستهایش، بلکه دربارهی خود ما، جزمهایمان، و آنچه هنوز ممکن است.
مصاحبه با فرانکو براردی (بیفو)
ترجمهی: فرنوش رضایی و علی ذکایی
دیگر نه قوانین سیاست، و نه اصول اخلاقی، هیچ جایگاهی در تاریخ جهان ندارند. نهادهای بینالمللی، همچون سازمان ملل و دیوان کیفری بینالمللی، دیگر هیچ توانی برای اعمال قدرت بر دولتها ندارند. و در چنین شرایطی، تنها یک قانون است که مناسبات بینالمللی و حتی روابط اجتماعی را تعیین میکند: قانون زور.
نوشتهی: فریبرز مسعودی
ما در این نوشتار پس از کنکاش کوتاهی دربارهی ماهیت مزد و سود و به چالش کشیدن دیدگاههای پولگرایان و نولیبرالها نسبت به ریشههای تورم، نگاهی به تورم در این اقتصادها و برندگان و بازندگان اصلی آن میاندازیم. نظام سرمایهداری نظامی است که بر پایهی مبادله کالایی استوار شده و هر چیز بهمنزلهی کالا دارای ارزشی است و آن ارزش در بازار مبادله بهواسطهی پول تعیین میشود. در این بازار کارگر با فروش «نیروی کار» خودْ کالاهای ضروری را برای مصرف خود و خانوارش فراهم میآورد. در این رابطه کارگر یکبار در مقام فروشندهی نیروی کار به سرمایهدار، مزد را که قیمت نیروی کار اوست دریافت میکند، سپس بهعنوان خریدارْ مزد دریافتی را صرف خرید نیازهای خود و خانوادهاش میکند.
نوشتهی: ماری بوکچین
ترجمهی: علی کیا
اگر ناسیونالیسم ارتجاعیست، سوسیالیسم اخلاقی چه بدیل منطقی و انسانیای برای آن دارد؟ دولت-ملت چه در قالب دولت و چه در قالب ملت جایی در یک جامعهی آزاد ندارد. هر چقدر هم که انگیزهی گروههای خاصی از مردم برای یک هویت جمعی قوی باشد، منطق و دغدغهی رفتار اخلاقی ما را موظف میسازد که جهانشمولبودن شهرها و یک فرهنگ دموکراتیک مستقیم را حتی در سطوحی عالیتر از پولیس در آتن دوران پریکلس بازیابی کنیم.
نوشتهی: ماتئو پاسکویینلی
ترجمهی: سهیل رضانژاد
بهرهگیری از نظریهی خودکارسازیِ ارزشمحور برای هوش مصنوعی چشماندازی لازم اما ناکافی برای توضیح وضعیت کنونی امور به دست میدهد. تلقی هوش مصنوعی بهمثابهی فن نیازمند آن است که نظریهی هوش مصنوعیِ ارزشمحور را با چشمانداز کارمحور ادغام کنیم، چنانچه نظریهی دیدگاهمحور نیز پیشنهاد میکند سلطهی فناورانهی سدههای گذشته را بررسی کنیم. در مورد هوش مصنوعی، تحلیل تقسیم کار (نظریهی کارمحور) و شکلهای آنتاگونیستی (نظریهی دیدگاهمحور) میتوانند کمک کنند تا بُعد اقتصادی هوش مصنوعی (نظریهی ارزشمحور) را بهتر ببینیم و دریابیم که فرایند ارزشگذاری به ندرت میتواند از مادیّت کار زنده و مناسبات اجتماعی جدا شود و نیز نمیتوان آنها را از سرنوشت شکل ارزش کنار گذاشت.