رژیمهای جنگی و سیاست کنترل
نوشتهی: علی ذکایی
رژیمهای استعماری در گذشتهْ جمعیت و سرزمین تحت استعمار را درون جریانهای انضباطی، پرورشی و فرایندهای تنظیمجمعیتی قرار میداد و بهدست گرفتن یک سرزمین را تحت نام یک دولتـملت هژمون اعلام میکرد، اما در وضعیت کنونی مرزهای کنترلی بهصورت متکثر طبقات را در سرزمینهای مختلف کوچ میدهند و تمامی اجزای زندگی را درون جریانهای ناهمگون کار و استثمار بازنمایی میکنند.
مصاحبه با فرانکو براردی (بیفو)
ترجمهی: فرنوش رضایی و علی ذکایی
دیگر نه قوانین سیاست، و نه اصول اخلاقی، هیچ جایگاهی در تاریخ جهان ندارند. نهادهای بینالمللی، همچون سازمان ملل و دیوان کیفری بینالمللی، دیگر هیچ توانی برای اعمال قدرت بر دولتها ندارند. و در چنین شرایطی، تنها یک قانون است که مناسبات بینالمللی و حتی روابط اجتماعی را تعیین میکند: قانون زور.
نوشتهی: علی ذکایی
در این متن سعی میکنیم، به دنبال متن «ژینا: موقعیتسازی، امتناع، سرایتبخشی»، نیروی محرک سوگواری و دادخواهی در گفتمان سیاسی رادیکال ایران را برجسته سازیم و از طرفی دیگر، نیروی مردگان را به شکلی که شاید در ظاهر پارادوکسیکال باشد، جزئی از عناصر زیستی- سیاسی بدانیم. به همین دلیل، سوژهی موردنظر تنها فرد کشتهشده نیست؛ بلکه افرادی هستند که در جامعه ویران شدهاند، خودکشی کردهاند، در فجایع کاری کشته شدهاند و… آنان جزئی از همان نیروهایی قلمداد میشوند که حامل خاطرات و حالمایهای سوگآلود هستند که شاید میراث آنها بدل به نیرویی برای تغییر شود.
بهسوی تکرار تفوقی سرمایهدارانهـمرکزگرا
نوشتهی: علی ذکایی و حمید احسانی
دخیل بستن به دولتـملت و ذکر برابریِ صوری شهروندان در قوانین آن، هالهانداختن بر مسألهی تولید و بازتولید است و باعث میشود که بیثباتسازی نیروی کار، جداسازی مداوم نیروها از وسایل تولید، مزد نابرابرِ مردان با زنان، قراردادزدایی، کار کودکان و غیره که پیشاپیش نابرابریِ «شهروندان» با یکدیگر و حتی تولید ناشهروند را ممکن کرده، پنهان شود.