نوشتهی: آنتونیو نگری
ترجمهی: ساسان صدقینیا
ابتدا باید خصیصههای مهم و بنیادی سرمایهداری در قرن بیستویکم را بهدرستی بشناسیم. در این چارچوب سه نکتهی اساسی را یادآور میشوم: یکم: سلطهی سرمایهی مالی؛ دوم: ابعاد استخراجی، لجستیکی و زیستسیاستیِ انباشت سرمایه در وضعیت کنونی؛ سوم: تلاش برای تعریف و ساخت فضاهای نوین، سوژههای ضدسرمایهداری و شکلهای معاصر مبارزهی طبقاتی امروز.
مایکل هارت و آنتونیو نگری در مناظرهای بینالمللی
نوشتهی: اِلیا زارو
ترجمهی: ساسان صدقینیا
مفهوم «امپراتوری» در نظریهی سیاسی آنتونیو نگری و مایکل هارت، به یک حاکمیت «پسامدرنِ» جدید اشاره دارد که قادر به ادارهی انباشت سرمایه در عصر بازارِ جهانی است. «امپراتوری» بهمثابهی مفهومی ارائه میشود که میتواند از آموزههای مرتبط با امپریالیسم فراتر رود، آموزههایی که از نظر این دو نویسندهْ دیگر برای ارائهی تفسیری صحیح از پویشهای جاری در دنیای جهانیشدهْ مناسب نیستند. تقابل مفهومی بین «امپراتوری» و «امپریالیسم» در مقالهی زیر روشن میشود و تصویری از بحثهای بینالمللی ناشی از انتشار نظریههای هارت و نگریْ بهمنظور ارائهی مواضع مختلف و نشاندادن نقاط قوت، ابهامات و تناقضات آنها ارائه میشود.
امکانها و معضلهای یک سیاست فراملیِ صلح
نوشتهی: جورجو گرپی و ایزابلا کُنسولاتی
ترجمهی: ساسان صدقینیا
این متن قبل از فاجعهی غزه نوشته شده است، با اینحال در رابطه با استدلالهای این مقاله، وضعیت فلسطین و تأثیر جهانی آن بر بحثهای عمومی و جنبشهای اجتماعی دو نکته واضح است: نخست، سیاستِ جنگ، چنانکه در مجمع دائمی ضدجنگ پس از 24 فوریه مطرح شد، امروزه تهدید اصلی برای مبارزات اجتماعی و امکان گسترش صفبندیهای فراملیِ ضدسرمایهداری است. دوم، شبکهی تفسیری امپریالیسم و ضدامپریالیسم قادر نیست خطوط مختلف گسستی که واقعیت سیاسی جهان را درمینوردد درک کند و قطبنماهایی به جنبشهای اجتماعی برای حرکت در زمانهی کنونی ارائه دهد تا همزمان علیه منطق جنگ و شکلهای مختلف ستم موضع بگیرند
نوشتهی: آندرهآ فوماگاللی
ترجمهی: ساسان صدقینیا
اروپا نتوانسته است خودمختاری اقتصادیاش را (که بهطور فزایندهای در خطر است) به یک خودمختاری سیاسی انتقال دهد. این واقعیت ناشی از این امر است که اروپا یک نهاد سیاسیِ مستقل و حکمران نیست. درواقع، واحد پولی یورو با یک وحدت مالی، اجتماعی یا تولیدی همراه نبود. اروپا نه سیاستِ خارجی دارد، نه سیاستِ ارزی و نه قانون اساسی.
سوبژکتیویتهی طبقاتی، خودارزشافزایی، نیاز به کمونیسم
نوشتهی: آلبرتو اسگالا
ترجمهی: ساسان صدقینیا
تحلیل نومارکسیستی به تحلیل چرخهی سرمایهداری معاصر مربوط میشود. در سرمایهداری معاصر تبعیت واقعی جامعه در سرمایه صورت گرفته و هر بخش از جامعه کارکردی از نظام سرمایه است و کل جامعه، متأثر از فرآیندهای کاری همچون قلمروی تولید و بازتولید و تحقق ارزش، پیکربندی شده است. کار زنده خود را بهعنوان یک نیروی حیاتیِ فعال در شبکههای پویای همکاری اجتماعی نشان میدهد که بیرون و درون زمان تحمیلیِ سرمایه در جریان است. سپس سرمایه تلاش کرد این قدرت را تحت سلطه بگیرد و استثمار کند. این نظریه با مادیت انضمامی طبقهی کارگر واقعی (ترکیببندی و نیازهایش) تطبیق داده شد که باید به سرمایه نگاه میکرد تا خود را درک و روند را دنبال کند و بتواند محل گسست و رهایی را شناسایی کند.
نوشتهی: ساندرو متزادرا و برت نیلسون
ترجمهی: ساسان صدقینیا
ما از همان اولین آثار خود و بهویژه در بررسی رابطه بین مرزهای سرزمینی و «مرزهای سرمایه» اهمیت خاصی به مفهوم «فرایندهای جهانی» دادهایم. برخلاف جهانیسازی، که بهخودیخود نشاندهندهی نظامی است که عناصر مختلف در آن ادغام شدهاند، فرایندهای جهانیای که در پژوهشمان به آنها پرداختهایم لزوماً با یکدیگر درنمیآمیزند و میتوانند اصطحکاکهای متعددی بین خود و با شرایط سیاسی، ارزشی و اجتماعی ناهمگون در جاهایی که به قول ما «به دیوار سخت واقعیت برمیخورند» ایجاد کنند. زیرساختهای بزرگی که از مرزها عبور میکنند، نظامهای توزیع انرژی، دیجیتالیسازی، «پلتفرمسازی»، لجستیک، مالیه، تحقیق و توسعهی هوش مصنوعی نمونههایی از فرایندهای جهانیای هستند که بر آنها متمرکز میشویم و مختصات فضایی و تأثیرات اقتصادی و سیاسی آنها را مطالعه میکنیم.
نوشتهی: آنتونیو نگری
ترجمهی: ساسان صدقینیا
امروز ما شاهد دگرگونی بنیادین در فرآیندهای کار و شیوهی تولید سرمایه هستیم. میدان جدیدی از مبارزه در «شیوهی جدید تولید» توسط نیروی کارِ اجتماعی، بیثبات و جهانی پیشنهاد و کارْ شناختی، عاطفی و مشارکتی شده است. شیوهی جدید تولید توسط مبارزات کارگران قرن گذشته تحمیل شده که آنرا از طریق امتناع از کارِ مزدی و از بین بردن مرکزیت کارخانه تولید کردهاند. مهمتر از همه شیوهی جدید تولید از طریق دو فرایندی حاصل شده که با توسعهی سرمایهی شناختی همراه است: تصاحب و خودمدیریتی دانش و همیاری تولیدی توسط کارگران.