نوشته‌ی: آنتونیو نگری
ترجمه‌ی: ساسان صدقی‌نیا

امروز ما شاهد دگرگونی بنیادین در فرآیندهای کار و شیوه‌ی تولید سرمایه هستیم. میدان جدیدی از مبارزه در «شیوه‌ی جدید تولید» توسط نیروی کارِ اجتماعی، بی‌ثبات و جهانی پیشنهاد و کارْ شناختی، عاطفی و مشارکتی شده است. شیوه‌ی جدید تولید توسط مبارزات کارگران قرن گذشته تحمیل شده که آن‌را از طریق امتناع از کارِ مزدی و از بین بردن مرکزیت کارخانه تولید کرده‌اند. مهم‌تر از همه شیوه‌ی جدید تولید از طریق دو فرایندی حاصل شده که با توسعه‌ی سرمایه‌ی شناختی هم‌راه است: تصاحب و خودمدیریتی دانش و هم‌یاری تولیدی توسط کارگران.