جهانیشدن و تحولات ژئوپولیتیک
نوشتهی: ناصر پیشرو
«انقلاب نارنجی» اوکراین جابجایی بین جناحهای قدرت سیاسی و غلبهی الیگارشهای راستگرا بر الیگارشهای طرفدار روس بوده است. ویکتور یانوکوویچ ــ که وابسته به الیگارشهای طرفدار روس بود ــ با «انقلاب نارنجی» سال ۲۰۰۵ و تظاهرات خیابانی به اتهام تقلب در انتخابات کنار گذاشته شد و الیگارش راست طرفدار غرب و کاندیدای آن ویکتور یوشچنکو رئیسجمهور شد و خانم یولیا تیموشنکوی میلیاردر در حوزههای انرژی، نخستوزیر شد. در همین دوره نفوذ گروههای فاشیستی ضد روس در ساختار سیاسی، امنیتی و نظامی افزایش یافت که در بخش روسنشین جنوب شرقی اوکراین به درگیری نظامی دامن زدهاند. خانم تیموشنکو در همان سال ۲۰۰۵ به دلیل فساد برکنار شد. در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۰ یانوکوویچ نیز شرکت کرد که پس از پیروزی در دور اول به همراه یولیا تیموشنکو نخستوزیر وقت به دور دوم راه یافت و با شمارش ۹۵ درصد آراء با کسب ۲۳/۴۸درصد در مقابل ۱۴/۴۸ به پیروزی رسید. یانوکوویچ در سال ۲۰۱۴ با طرح عضویت اوکراین در اتحادیه اروپا مخالفت کرد و خواهان همکاری بیشتر با روسیه بود و همین نکته زمینهساز تظاهرات گسترده علیه دولت او شد که به جنبش «میدان» معروف شده است. یانوکوویچ با رای پارلمان از سمت ریاست جمهوری برکنار شد و به روسیه فرار کرد. در انتخابات ماه مه ۲۰۱۴ پروشنکو، میلیاردری که علاوه بر کارهای دولتی، به «پادشاه شکلات» معروف است و صاحب صنعت اتومبیلسازی و کشتیسازی و یک شبکه تلویزیونی به نام «کانال۵»، رئیسجمهور شد و کابینهای به غایت راستگرا تشکیل داد که ۵ تن از وزرای آن به عضویت در گروههای شبیهفاشیستی مشهور بودند؛ به همین دلیل جنگ خونین آنها با روستبارها در منطقه جنوب و جنوب شرقی اوکراین شدت گرفت که در سالهای بعد هم ادامه یافته است.
