بازاندیشی طبقه و دولت در شورای همکاری خلیج
نوشتهی: آدام هنیه
ترجمهی: تارا بهروزیان
برخلاف روایتهای استاندارد اقتصاد سیاسیِ منطقهی خلیج که از روابط سلطه و استثمار منتزع شدهاند، شکلهای کار اهمیت کمیتری از وجود مازادهای دلارهای نفتی در تشکیل سرمایه و دولت در منطقهی خلیج ندارند. طبقات کارگر مهاجر مستقیماً ویژگی خاص فضاهای شهری خلیج را در دهههای اخیر ایجاد کردهاند، که سنگ بنای تجمع شرکتهای خوشهای منطقهی خلیج است. از نظر سیاسی، شکاف شهروند/غیرشهروندْ میانجی این اتکا به نیروی کار مهاجر است و برای قدرت طبقهی حاکم در منطقهی خلیج بنیادی است.