درباره‌ی دلالت‌های فربه‌سازیِ دولتی شیعه‌گری

نوشته‌ی: امین حصوری

در عصری که بنیان‌های ستم هم‌چنان فراگیر و پابرجاست، و در جایی‌که نهاد مذهبْ شالوده‌ای ژرف در ساختار و کارکردهای دولت پیدا کرده است، بصیرت مارکس درباره‌ی نقد دین را چگونه می‌توان به‌کار بست یا گسترش داد؟ با نظر به این‌که در بافتار تاریخی-انضمامیِ کنونی، دولت با بهره‌برداری از نیاز فرودستان به کارکردهای وهم‌آمیز ولی تسلی‌بخش دین، و نیز کارکردهای اجتماعی-ارتباطیِ دین، باورها و آیین‌های دینی را به‌طور نظام‌مند دست‌کاری می‌کند و در خدمت تحکیم قدرت خود قرار می‌دهد؛ به‌طوری که در نتیجه‌ی این مداخلات، هم کارکردهای معمول دین و هم رابطه‌ی فرودستان با دین پیچیده‌تر شده‌اند.