مارکسیسم، پارادکسها و تضادها
نوشتهی: برتل اولمن
ترجمهی: تارا بهروزیان
در نظامی که همانند سرمایهداری با سرعت تحول مییابد، مقولهی «تضاد»، با تاکید بر تنش فزاینده میان فرایندهای متقابلاً وابسته و انحلال نهاییشان، جایگاهی محوری دارد. به عقیدهی مارکس، «ویژگیهای اجتماعاً متعیّن و متضاد عناصر سرمایهداری، خصیصهی مسلط شیوهی توسعهی سرمایهدارانه است» و «در سرمایهداری همه چیز متضاد به نظر میرسد و در واقع متضاد هم هست». زیرا، از آنجا که سرشت رابطهایِ سرمایهداری کاملاً با سرشت فرایندیِ آن همبسته است…، تضاد را در همه جا میتوان یافت، از جمله در آنچه ممکن است حرکت کاملاً انداموار «هویت/تفاوت»، «میانجیگری» و «دگردیسی» به نظر برسد.