مرحلهی نخست: انقلاب دموکراتیک
جبههیِ چپِ ترک: گفتگوی پنجم با TKP/ML
نوشتهی: یحیی مرادی
حزب کمونیست ترکیه/مارکسیست ـ لنینیست (Türkiye Komünist Partisi/Marksist-Leninist) یکی از احزابی است که در حمایت از جنبش روژاوا، در شمال سوریه فعالیت میکند. بنیانگذار این حزب، ابراهیم کایپاککایا است، روشنفکر و سازماندهی که از او در مقام یکی از ستونهای نظری و پراتیک جنبش کمونیستیِ معاصر ترکیه یاد میشود. زمانیکه کایپاککایا در دانشگاه استانبول تحصیل میکرد، به عضویت حزب انقلابیِ کارگران و دهقانان ترکیه (یاTİİKP) درآمد. پس از مدتی به همراه چندتن از همفکرانش از این حزب انشعاب کرد و در سال 1972 حزب کمونیست ترکیه/مارکسیستـ لنینیست را پایهگذاری کرد. کایپاککایا بازوی نظامیِ این حزب را با نام ارتش رهاییبخش کارگران و دهقانان ترکیه ( یا TİKKO) تأسیس کرد و در مناطقی از ترکیه مبارزهی مسلحانهی این حزب با رهبری او آغاز شد.
کایپاککایا و جنبشی که از اندیشهی او متاثر شد، مائوئیسم را قالبی مناسب برای بیان شکل اندیشهی تئوریک و عملی خود یافتند. کایپاککایا به انقلاب دموکراتیک ملی، نبرد خلق، تشکیل ارتش تودهای به رهبری دهقانان و محاصرهی شهرها از طریق روستاها باور داشت. به نظر میرسد که در سالهایی که کایپاککایا اندیشههای مائو را در جامعهی ترکیه نظریهپردازی میکرد، دلایل قانعکنندهای برای گرفتن چنین نتیجههایی وجود داشته است. مهمترین شرطی که عمدتا مائوئیستها (چه در ترکیه و چه خارج از آن) بر آن انگشت میگذارند، نسبت جمعیت دهقانان به پرولتاریای صنعتی است. فارغ از نقدهایی که به تقلیل نیروی کار به پرولتاریای صنعتی میشود، احتمالاً برتریِ عددیِ دهقانان به پرولتاریای صنعتیِ شهرنشین، نقطهی آغاز مناسبی برای تحلیلها و نتیجهگیریهای استراتژیکِ مائوئیستی در قرن گذشته بوده است. احتمالا مائوئیستهای ترکیه در این زمینه از بقیهی جریانهای مائوئیستیِ جهان مجزا نبودند.